అంజానా అంజానీ

‘వాట్ డు యు వాంట్ - టు డు బిఫోర్ యు డెత్’ - ఈ ఒకే ఒక్క గీతకి అనేకానేక మలుపులు. అనేకానేక సినీ కథలు. ఫ్రెంచ్ కథ ‘గర్ల్ ఆన్ ది బ్రిడ్జ్’తో మొదటి సన్నివేశం.. మొన్నామధ్య ‘ఇట్లు - శ్రావణి సుబ్రహ్మణ్యం’లోని సన్నివేశాలూ - ఆఖరికి పోస్టర్ కూడా నెగెటివ్ సిగ్నల్స్ ఇచ్చే మాదిరిగా ‘ఏన్ ఎడ్యుకేషన్’ చిత్ర సన్నివేశం - ఈ కథని ఎక్కడ్నుంచి ఎక్కడికో తీసుకెళ్లినా- దర్శకుడు సిద్దార్థ ఆనంద్ ‘ముద్దు ముద్దు’ సన్నివేశాలతో యువతను ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం చేసినా - అది వృధా ప్రయాస. ఫలానా కథని... ఫలానా సన్నివేశాన్నీ ‘కొట్టేశామని’ నిజాయితీగా ఒప్పుకుని ఉంటే తీరు వేరేగా ఉండేదేమో? కానీ.. పాత హిందీ సినిమాల్లోని ‘లవ్ ఫార్ములా’లూ.. నిజమైన ప్రేమని గుర్తించి.. పశ్చాత్తాప పడటం.. ఎయిర్‌పోర్ట్ సీక్వెన్స్‌లూ - ఒకటి కాదు రెండుకాదు.. లాజిక్‌కి దొరకని ప్రశ్నలెన్నో. సెకండ్ హాఫ్‌కి వచ్చేసరికి - లెంగ్త్ మితిమీరింది. అనుక్షణం - బాటిళ్లకి బాటిళ్లు మందు సేవనంతోనే ‘హీరోయిన్’ ప్రహసనం కొనసాగటం ఏవగింపు కలుగుతుంది. ఇదే ఇప్పటి ట్రెండ్ అంటే చేయగలిగిందేమీ లేదు.. ఒక్క విషయం చెప్పుకోవాలి. ఎడిటింగ్ విషయంలోనూ.. కథని చెప్పే తీరులోనూ.. సెంటిమెంట్‌ను పండించటంలోనూ - ముద్దు సన్నివేశాల చిత్రీకరణలోనూ చూపిన ప్రతిభ కథ పట్ల చూపిస్తే బావుంటుంది.
ఇదొక రొమాంటిక్ కామెడీ సినిమా. ఆకాశ్ (రణబీర్ కపూర్) ఒక కంపెనీ అధినేత. స్టాక్ మార్కెట్ కుప్పకూలటంతో కంపెనీ ‘షేర్’ పడిపోతుంది. కంపెనీ నష్టాల్లో కూరుకుపోయి - స్నేహితుల మధ్య గొడవలు మొదలవుతాయి. ఆకాశ్ తీసుకున్న నిర్ణయాన్ని అంతా తప్పుపడతారు. చావొక్కటే శరణ్యమని భావిస్తాడు ఆకాశ్. అనుకున్నదే తడవుగా - ఆత్మహత్య చేసుకుందామని ‘బ్రిడ్జ్’ ఎక్కుతాడు. అప్పటికే హాయిగా మందు కొడుతూ చలాకీ ఉన్న కైరీ అక్కడ ఉంటుంది. ఆత్మహత్య చేసుకోటానికి వేరే ఆలోచన దేనికి? ఒక్కసారి దూకేస్తే సరి అంటూ ప్రోత్సహిస్తుంది కూడా. ఎందుకంటే - నేనూ కాసేపట్లో చచ్చిపోతాను కాబట్టి అంటుంది. అలా మొదలైన వారి ‘ఆత్మహత్యల’ ప్రహసనం అంతటితో ఆగిపోదు. ప్రయత్నాలూ జరుగుతూనే ఉంటాయి. అవన్నీ ఫెయిలవుతూనే ఉంటాయి. ఆఖరికి - ఇలా కాదని ‘ఆత్మహత్నా’ యత్నం లిస్ట్ తయారుచేసి - ఇంత చేసినా ఛావలేదంటే - ఏదో ప్రయోజనం కోసమేనని నిర్ణయించుకుంటారిద్దరూ. తమ తమ జీవితాల్లో ఏయే తీరని కోర్కెలు ఉన్నాయో వాటినన్నింటినీ తీర్చేసుకున్న తర్వాత చచ్చిపోదామని అనుకుంటారు. మధ్యమధ్యలో వీళ్ల ఎమోషన్స్.. న్యూయార్క్ సిటీ నుంచి లాస్ ఏంజిల్స్ నగరానికి ప్రయాణం... చివరికి శాన్‌ఫ్రాన్సిస్కోకి చేరటం - కథ బోలెడన్ని మలుపులు తిరిగి చిట్టచివరికి మళ్లీ అదే ముగింపులోకి వస్తుంది.
‘జాబ్‌లెస్ ఇన్ అమెరికా’ కథల్లో ఇదీ ఒక కథ అనుకుందాం. ఐతే - ‘ఆత్మహత్య మహా పాపం.. చచ్చి సాధించిందేమీ లేదు.. జీవించి సాధిద్దాం’ అన్న సీరియస్ కానె్సప్ట్‌ని ‘కామెడీ’గా చెప్పినా - అక్కడక్కడ యువత కోసం ‘వేడివేడి ముద్దు’ సీన్లు పెట్టినా - కాలేజీ ఎగ్గొట్టి కుర్రాళ్లు రాకపోవటానికి కారణం ఇందులో అసలు కథ లేకపోవటం. కథ ఎక్కడో చూసినట్టుందే అన్న భావన రావటం. ఈ సినిమాలో రణబీర్ నటన కంటె - ప్రియాంకా చోప్రాకే ఎక్కువ మార్కులు పడతాయి. ఒక విధంగా కథని నడిపించింది కూడా. కుర్రాళ్లని తన అందాలతో మత్తెక్కించింది. విశాల్-శేఖర్ సంగీతం ఫర్వాలేదు. ‘ఆస్ పాస్ ఖుదా’ పాట బాగుంది. చిన్నచిన్న విషయాలకే ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్న నేటి యువతకు చక్కటి సందేశాన్ని అందించారీ చిత్రం ద్వారా. కానీ - అది ఎంతవరకు బుర్రల కెక్కుతుందో తెలీదు.