సినిమారంగం ఓ చిత్రమైన అయస్కాంతం. ఓ విచిత్రమైన సాలెగూడు. అన్ని వయసులవారినీ అది ఆకర్షిస్తుంది. ఒకసారి దాని ఆకర్షణలో పడ్డవారిని ఆ తరువాత నిలువనీయదు. సినిమారంగంలో తామూ ఒక భాగం కావాలన్న తపనతో ఇళ్లు వాకిళ్లూ వదిలి, స్టూడియోల చుట్టూ తిరిగి జీవితాలను వ్యర్థం చేసుకున్నవారు వేలూలక్షల్లో ఉంటారు. సినిమాను ఒక అద్భుతమైన కళగా, ఒక చక్కని వినోదంగా దాన్ని దూరంనుంచే ఆరాధించేవారూ ఉంటారు. ఓ మంచి సినిమా చూసి దాని గురించి పదే పదే తలుచుకుంటూ, పదిమందికీ దాని గురించి చెబుతూ, వాళ్లతోబాటు మళ్లీ మళ్లీ చూసేవాళ్లూ మంచి సినిమా ఆరాధకులూ ఉంటారు. వీళ్లందరికన్నా ఒక్క అడుగుముందుకువేస్తూ ఒక మంచి సినిమా గురించి వ్యాసాలు రాస్తూ, ‘ఈ సినిమాను ఈ కోణంలోంచీ చూడండి, మీకు మరిన్ని కొత్త అందాలు కనిపిస్తాయి’ అంటూ పనిగట్టుకుని మరీ పోరి, ఆ సినిమాను మీరు మరొక్కసారి చూసేంతవరకూ నిద్రపోలేనంతగా బాధపడేవారూ ఉన్నారు. ఇలాంటి పిచ్చి సినిమా ప్రేమికుల్లో ఒకరు మహ్మద్ ఖదీర్ బాబు. ఆయన ‘సాక్షి‘ దినపత్రికలో రాసిన బాలీవుడ్ సినిమా పరిచయ వ్యాసాల సంకలనమే ‘బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్’. సినిమాను అమితంగా ప్రేమించే మనుషులు మాత్రమే చేయగల ప్రయత్నం ఇది. ఆ ప్రయత్నంలో సాఫల్యం పొందినందుకు ఖదీర్కు అభినందనలు.
‘షోలే’తో ఆరంభించి, ‘మొఘల్-ఏ-ఆజమ్’ వరకూ మొత్తం యాభై సినిమాల గురించిన పరిచయ వ్యాసాలు ఈపుస్తకంలో ఉన్నాయి. ‘పరిచయ వ్యాసాలు’ అని ఎందుకు అంటున్నానంటే, ఇవేవీ సమగ్రమైనవికావు. వాస్తవానికి ఓ సినిమాను గురించి సమగ్రంగా, ‘ఇంక ఈ సినిమా గురించి చెప్పేందుకు, చర్చించేందుకు ఏమీలేదు’ అన్న తీరులో ఎవ్వరూ రాయలేరు. ఆఖరికి ఆ సినిమా తీసిన దర్శకులు, నిర్మాతలు అయినా సరే!! ప్రతీ సినిమాను ఖదీర్ తనదైన కోణంలో చూస్తూ, తనదైన ఆరాధనాభావంతో కొట్టుకుపోతూ రాసిన వ్యాసాలివి. ఒక సినిమా గురించి రాయడం మొదలుపెడితే ఇక ఆయన కలం పరవళ్లు తొక్కడమే! ఆ సినిమా అందాలను గురించి, దాని ప్రత్యేకతల గురించీ చెప్పుకుంటూ పోవడమే!! ఓ కవిత్వ ధారను ప్రవహింపచేయడమే. అందుకే, ఈ వ్యాసాల పరంపరలో చాలాచోట్ల పాఠకులకు ఆలోచించేందుకు కానీ, క్షణం ఆగి గుక్కతిప్పుకునేందుకు కాని ఖదీర్ అవకాశం ఇవ్వరు. ఖదీర్ కవి కాబట్టి, కవి నిరంకుశుడు కాబట్టి ఈ నియంతృత్వ ధోరణిని మనం భరించక తప్పదు. అయితే ఏ విషయం మీదైనా ఒక వ్యాసం రాస్తున్నప్పుడు లక్షలాదిమంది ప్రేమించే సినిమాలమీద రాస్తున్నప్పుడు కలంమీద, పరిగెత్తే భావాలమీద కొంచెం అదుపు ఉండాలేమో! లేకపోతే సంజీవ్కుమార్ లాంటి ఉత్తమ నటుడు, జాతీయ బహుమతి గ్రహీత గురించి రాస్తూ ‘నిజంగా ఒక అన్సంగ్ హీరో’ అనే వాక్యాలు (పేజీ 37), ‘నిగ్గదీసి అడుగు-సిరివెనె్నలకు వీలైంది’ (పేజీ 85) లాంటి అనవసర వాక్యాలు దొర్లవు. ఇలాంటి వాక్యాలను ఒక దినపత్రిక శీర్షికకు వ్యాసాన్ని సమయానికి ఇవ్వాలనే వేగంలో గుర్తించక రాస్తే రాయవచ్చునేమో గానీ, సంకలనం చేసేటప్పుడు మాత్రం చూసుకోవాలి. ఓ సినిమా ప్రేమికుడు సినిమాను అతిగా ప్రేమిస్తూ చేసే ఇలాంటి చిన్న చిన్న విషయాలు విస్మరిద్దాం. ఒక నిర్ణీత కాలంలోని మంచి బాలీవుడ్ చిత్రాలమీద మంచి పుస్తకంగా దీన్ని సాదరంగా ఆహ్వానిద్దాం.
చివర్న ఒక విషయం-సినిమాను ఎంతో అభిమానిస్తూ సినిమాను ఆరాధిస్తూ ఉండే ప్రేక్షకుడిగా, ‘బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్’ పేరుతోనే వందకు మించిన బాలీవుడ్ సినిమాల మీద మొదటిసారిగా తెలుగులో అనేక వ్యాసాలు రాసిన రచయితగా ఖదీర్కు ఒక చిన్న అంశం గుర్తు చేయడం అవసరం. ‘బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్’ అన్న పేరేమీ నా రిజిస్టర్డ్ ట్రేడ్నేమ్ కాదు. కానీ అదే పేరుతో ఒక వ్యాససంకలనం అప్పటికి సుమారు మూడేళ్ల ముందునుంచే సినిమా అభిమానుల మనసుల్లోనూ, మార్కెట్లోనూ పేరు తెచ్చుకుని ఉండగా, అదే పేరుతో మళ్లీ రాయడం దేనికీ...పైగా ఇదో కొత్త ఆలోచన అనడం దేనికీ? అన్నిటికీ మించి ఇందులో ఎంచుకున్నవన్నీ బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్ కావు. అధిక శాతం బాలీవుడ్ సూపర్ హిట్స్ కాబట్టి ‘బాలీవుడ్ సూపర్హిట్స్’ పేరైతేనే ఈ సంకలనానికి చక్కగా సరిపోయి ఉండేది కూడానూ!!
‘షోలే’తో ఆరంభించి, ‘మొఘల్-ఏ-ఆజమ్’ వరకూ మొత్తం యాభై సినిమాల గురించిన పరిచయ వ్యాసాలు ఈపుస్తకంలో ఉన్నాయి. ‘పరిచయ వ్యాసాలు’ అని ఎందుకు అంటున్నానంటే, ఇవేవీ సమగ్రమైనవికావు. వాస్తవానికి ఓ సినిమాను గురించి సమగ్రంగా, ‘ఇంక ఈ సినిమా గురించి చెప్పేందుకు, చర్చించేందుకు ఏమీలేదు’ అన్న తీరులో ఎవ్వరూ రాయలేరు. ఆఖరికి ఆ సినిమా తీసిన దర్శకులు, నిర్మాతలు అయినా సరే!! ప్రతీ సినిమాను ఖదీర్ తనదైన కోణంలో చూస్తూ, తనదైన ఆరాధనాభావంతో కొట్టుకుపోతూ రాసిన వ్యాసాలివి. ఒక సినిమా గురించి రాయడం మొదలుపెడితే ఇక ఆయన కలం పరవళ్లు తొక్కడమే! ఆ సినిమా అందాలను గురించి, దాని ప్రత్యేకతల గురించీ చెప్పుకుంటూ పోవడమే!! ఓ కవిత్వ ధారను ప్రవహింపచేయడమే. అందుకే, ఈ వ్యాసాల పరంపరలో చాలాచోట్ల పాఠకులకు ఆలోచించేందుకు కానీ, క్షణం ఆగి గుక్కతిప్పుకునేందుకు కాని ఖదీర్ అవకాశం ఇవ్వరు. ఖదీర్ కవి కాబట్టి, కవి నిరంకుశుడు కాబట్టి ఈ నియంతృత్వ ధోరణిని మనం భరించక తప్పదు. అయితే ఏ విషయం మీదైనా ఒక వ్యాసం రాస్తున్నప్పుడు లక్షలాదిమంది ప్రేమించే సినిమాలమీద రాస్తున్నప్పుడు కలంమీద, పరిగెత్తే భావాలమీద కొంచెం అదుపు ఉండాలేమో! లేకపోతే సంజీవ్కుమార్ లాంటి ఉత్తమ నటుడు, జాతీయ బహుమతి గ్రహీత గురించి రాస్తూ ‘నిజంగా ఒక అన్సంగ్ హీరో’ అనే వాక్యాలు (పేజీ 37), ‘నిగ్గదీసి అడుగు-సిరివెనె్నలకు వీలైంది’ (పేజీ 85) లాంటి అనవసర వాక్యాలు దొర్లవు. ఇలాంటి వాక్యాలను ఒక దినపత్రిక శీర్షికకు వ్యాసాన్ని సమయానికి ఇవ్వాలనే వేగంలో గుర్తించక రాస్తే రాయవచ్చునేమో గానీ, సంకలనం చేసేటప్పుడు మాత్రం చూసుకోవాలి. ఓ సినిమా ప్రేమికుడు సినిమాను అతిగా ప్రేమిస్తూ చేసే ఇలాంటి చిన్న చిన్న విషయాలు విస్మరిద్దాం. ఒక నిర్ణీత కాలంలోని మంచి బాలీవుడ్ చిత్రాలమీద మంచి పుస్తకంగా దీన్ని సాదరంగా ఆహ్వానిద్దాం.
చివర్న ఒక విషయం-సినిమాను ఎంతో అభిమానిస్తూ సినిమాను ఆరాధిస్తూ ఉండే ప్రేక్షకుడిగా, ‘బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్’ పేరుతోనే వందకు మించిన బాలీవుడ్ సినిమాల మీద మొదటిసారిగా తెలుగులో అనేక వ్యాసాలు రాసిన రచయితగా ఖదీర్కు ఒక చిన్న అంశం గుర్తు చేయడం అవసరం. ‘బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్’ అన్న పేరేమీ నా రిజిస్టర్డ్ ట్రేడ్నేమ్ కాదు. కానీ అదే పేరుతో ఒక వ్యాససంకలనం అప్పటికి సుమారు మూడేళ్ల ముందునుంచే సినిమా అభిమానుల మనసుల్లోనూ, మార్కెట్లోనూ పేరు తెచ్చుకుని ఉండగా, అదే పేరుతో మళ్లీ రాయడం దేనికీ...పైగా ఇదో కొత్త ఆలోచన అనడం దేనికీ? అన్నిటికీ మించి ఇందులో ఎంచుకున్నవన్నీ బాలీవుడ్ క్లాసిక్స్ కావు. అధిక శాతం బాలీవుడ్ సూపర్ హిట్స్ కాబట్టి ‘బాలీవుడ్ సూపర్హిట్స్’ పేరైతేనే ఈ సంకలనానికి చక్కగా సరిపోయి ఉండేది కూడానూ!!
No comments:
Post a Comment